geselecteerd als gefixeerd bericht

Welkom op mijn web-log!!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Op deze plek wil ik graag mijn (nogal persoonlijke) gedichten en stukjes tekst neerzetten. Met als doel te delen wat ik meemaak en meegemaakt heb. Het uiten van stukjes mij… van binnen naar buiten. Mijn gevecht, mijn overleven maar ook vriendschap en mijn geloof in God. Reageren mag altijd, but be carefull with me, its me inside!!!
Hopelijk vind je hier steun en/ of begrip.
Of gewoon begrijp je mij een beetje beter misschien

Sanne Yode

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
(pas op voor mogelijke triggers)

Nog even dit, ik zou het heel leuk vinden, (vooral als je hier nieuw bent), als je even mijn gastenboek tekent. Thank you so much!!

Ennuh… Wil je jou link op deze site of wil je een gedicht van me overnemen, gebruiken oid, mail me dan even met jou vraag, en ik geef je antwoord!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

15 November 2006
By on 03:13
Nieuws!!!

Hallo allemaal, ik ga mijn web-log verhuizen, jaja dus ik ben wel even zoet mijn nieuwe web-log kun je hier dus vinden, er staat nog neit veel maar er zal steeds meer komen, tot dat ik hem af heb zal ik deze "stukjes mij" ook online houden.

heel veel groetjes en tot ziens op mijn nieuwe log

Sanne

28 July 2006
By on 19:32
onder de dekens…
mama...mama kom nou!maar ze komt niet
mama...MAMA! kom nou!ik heb zoveel verdriet
ik ben zo bangen zo alleennergensnergens kan ik heen
dan moet ik weer naar bedik WIL NIET!helemaal weggekropen onder mijn dekenhuil ik stilletjes mijn verdriettot ik slaapen weer ga dromenal die enge dingendie dan weer komen
het is zo donkerik ben zo banghuilend en bibberendwacht ik heel erg lang
dan, toch ga ik mijn bedje uitnaar mama toe!maar dat mag niet, dat is stout'k moet weer in bed maar, ik BEN NIET MOE!!
ik ben wel moe...maar zo alleenzo vreselijk bangwaar moet ik heen??
ik kruip weer wegonder mijn dekenhelemaal aan het voeten-endik wil een knuffelbeermaar die mag ook nietwant dan ben je "verwent"
het is zo donkermag ik een lampje aan?nergens voor nodigje moet nu echt slapen gaan!!
nog één keer eruit...en je krijgt voor je billenMAMA, PAPA!!!snap je dan niet wat ik zou willen?!!
even op schooteen arm om me heenkom maar, je bent veiligje bent niet meer alleen
maar dat gebeurt nietik durf er niet meer uitik kruip weer wegen mijn gevoel gaat uit
SanneYode©
04-07-2006
16 July 2006
By on 12:19
soms…

Soms,soms denk je,

waarom ben ik geboren?verwektgedragen door een moedermaar nu zo heel verloren
als kindgekwetst en neergeslagenje moest wel overleven
volwassen, opgegroeidprobeer je het te dragenen voor het eerst leer je te leven
't gaat niet zo snelde troep moet er eerst uitde wonden, het zijn er veleneen onverdiende "buit"
dan langzaam kan het komenhet innerlijk herstelzo moeilijk, zo pijnlijkmaar het komt, al gaat het niet zo snel
SanneYode©
08-07-2006


By on 12:01
wat moet ik…

verdriet
wanhoop
gedachten in de knoop

voelen
niet willen
het liefst willen schoppen, slaan en gillen

kapot
gebroken
en op slot

gevangen
dood…
zo eng is dat verlangen

doodmoe
uitgeput
zo zat van al die verotte prut

donker
zo zwart
zo hopeloos verwart

slapen…
niet kunnen
slapen…
niet willen

de angst
die is zo groot
maar als ik me niet verstop
voel ik me zo bloot

zo kwetsbaar
zo hopeloos alleen
waar moet ik dan heen

ik weet
het is van toen
maar het voelt zo echt
weet echt niet wat te doen

kon ik maar
"het" stoppen
uiten lukt niet
wat rest is alles toch weer op te kroppen

maar
dat maakt kapot
nog meer ellende
nog meer op slot

I need HELP
ik vraag erom
toch iets wat ik kan doen
waar ik uit eindelijk mee verder kom

SanneYodexa9

27-06-2006

27 June 2006
By on 12:44
whaha een ongeluk zit in een klein hoekje…

ben ik aant fietsen (op mijn mooie fiets met accu Laughing ) is het liedje op m’n mp3 wel erg zacht, ik zet hem dus vervolgens iets harder… als ik weer voor me kijk… fiets ik recht op een (hele hoge) vluchtheuvel af… mijn reactie: o, SH#T!! * uitwijken * en heel hard remmen*

en toen… KLABAMMM!!! met nog heel veel vaart op de vluchtheuvel geknald… hehe nog net het paaltje kunnen ontwijken en de vaart heel iets verminderen…

vervolgens vliegt mijn tas uit de mand… en de hele inhoud rolt op straat… ikke snel om me heen kijken of niemand het gezien heeft… schaam, schaam… ik al bibberend van de schrik… kom tot de ontdekking (na alle zooi van straat te hebben geplukt) dat er geen beweging meer in de fiets te krijgen is… o… das minder… blijkt de rem geblokkeert te zijn..
heb ik hem gefixt kom ik tot de ontdekking dat mijn mooie voorwiel wel een erg rare vorm heeft aangenomen… ahum… ik dacht dat hij rond was… maar nu is hij rond met een uh… flinke deuk erin… jah een mooi rond wiel met een flink recht stuk… dus je snapt wel dat fietsen er niet meer mee mogelijk is…

van de schrik bekomen… bel ik mijn lief, en moest ik vréselijk lachen… want jah dit is dus echt iets voor mij… whahahahaha….

ik was zo blij dat (volgens mij dan) niemand het zag… want dat was natuurlijk wel een heel koddig gezicht…
hoezo dom Very Happy

en toch ook wel dat er geen auto’s aankwamen… want jah kweenie hoe het dan was afgelopen… Shocked

whahaha… ik wou jullie ff mee laten delen in mijn lol Laughing

25 June 2006
By on 19:12
bloedend hart…

zit soms zo erg in de knoop…
overdag… lukt het soms verjagen…
maar dan, naar bed…
ga me alsjeblieft niet vragen…

de wanhoop
die ik dan voel…
zo onmetelijk
snap je wat ik bedoel?

de angst
zo groot
wil ik wel leven?!!
of toch liever dood…

wat heeft het voor ‘n zin
waar leef ik voor?!!
als God niet mijn leven is…
hoe kan ik dan door?!!

Maar hoe?
en wat?
voor God te leven…
xe9cht, bedrog ben ik zo zat!!

Maar ik weet het niet…
weet echt niet meer…
hoe voor Hem te leven
leer mij alstublieft!! O Heer!!

mijn hart te openen…
helemaal voor U
dat ik Uw wil mag verstaan

niet ooit
maar NU
jah, LEVEND verder gaan!!

ik wil zo graag
jah echt,
maar weet het niet
voel me zo slecht

zo angstig en wanhopig
zo eenzaam, zo bang
ware vrijheid…
is waarnaar ik zo verlang!!

geen lose woorden
bedrogen daden…
geen gehuichel…
voel me zo verraden….

bedrogen…
ingestort…
O God…
mijn geloof is zo kapot

zo teleurgesteld
en zo gebroken
zo gekwetst
zo in elkaar gedoken

een kind
zo alleen
zo bang
ze weet niet
waarheen?
hoelang?

ze is beurs..
kapot geslagen…
met bloedend hart…
probeert ze het te dragen…

maar…
haar kracht gemolten
vervloeit met tranen en bloed…
als je met "God"…
aldoor wordt geslagen
besef je wat het dan met je doet?!!

overgevoelig…
je verdraagt niet meer…
alles wat heeft te maken,
met God, geloof of Heer…

alle haren
gaan overeind…
afschuw, walging, ‘t doet zo zeer
als een egel opgerold
alle stekels uit…
bij dreigend gevaar telkens weer…

zo dubbel
zo verwart…
zo verdrietig
zo vol smart…

SanneYode xa9

21-06-2006

21 June 2006
By on 15:05
ik weet het niet…

ik wil niet alleen worstelen…

ik wil wel op God vertrouwen…

maar hoe?
ik ben het kwijt geraakt…
de pijn is zo groot
de teksten misbruikt..
Zijn woorden….

hoe kan ik me geven
geven geheel aan Hem….
loslaten?
vertrouwen?
maar dat is iets wat ik nu niet meer ken?

te vaak bedrogen
te vaak gekwetst
Zijn woorden verbogen
rotbelevingen bij elke tekst…

maar ik wil
ik wil echt
ik wil goed leven
ik wil niet slecht…

ik weet het niet

SanneYode©

02-06-2006


By on 14:12
ziek zijn…

Ziek…

wat is dat? 

moe, pijn, zwakte…

van alles wat

nog vrolijk?

zeker weten!!!

opgewekt?

jah hoor, alleen slecht kunnen eten

ik laat me niet hinderen

of uit het veld slaan

door wat moeilijkheden

schijnbaar

hoort dit bij mijn leven

het zijn mogelijkheden

om te ontwikkelen

te groeien

steeds meer "mij" te zijn

en op te bloeien

ik wil "LEVEN" !!!

ik ga door

gelukkig zijn…

daar ga ik voor!!

SanneYode©

14-06-2006

14 June 2006
By on 11:31
Blauwe druifjes

Dscn1811_1

Wat voel je?

Wat zie je?

Wat denk je?

Just tell me…

1 June 2006
By on 15:20