mama...mama kom nou!maar ze komt niet
mama...MAMA! kom nou!ik heb zoveel verdriet
ik ben zo bangen zo alleennergensnergens kan ik heen
dan moet ik weer naar bedik WIL NIET!helemaal weggekropen onder mijn dekenhuil ik stilletjes mijn verdriettot ik slaapen weer ga dromenal die enge dingendie dan weer komen
het is zo donkerik ben zo banghuilend en bibberendwacht ik heel erg lang
dan, toch ga ik mijn bedje uitnaar mama toe!maar dat mag niet, dat is stout'k moet weer in bed maar, ik BEN NIET MOE!!
ik ben wel moe...maar zo alleenzo vreselijk bangwaar moet ik heen??
ik kruip weer wegonder mijn dekenhelemaal aan het voeten-endik wil een knuffelbeermaar die mag ook nietwant dan ben je "verwent"
het is zo donkermag ik een lampje aan?nergens voor nodigje moet nu echt slapen gaan!!
nog één keer eruit...en je krijgt voor je billenMAMA, PAPA!!!snap je dan niet wat ik zou willen?!!
even op schooteen arm om me heenkom maar, je bent veiligje bent niet meer alleen
maar dat gebeurt nietik durf er niet meer uitik kruip weer wegen mijn gevoel gaat uit
16 July 2006 at 14:31
mooi gedicht!
16 July 2006 at 14:33
tnx
22 July 2006 at 11:03
Sterkte,
Knuffel en een fijn weekend !
Liefs Lucia
23 July 2006 at 15:26
en dat is zo herkenbaar…
op de een of andere manier…
te herkenbaar…
sterkte meisj!!!
liefs,
black queen