wat moet ik…
verdriet
wanhoop
gedachten in de knoop
voelen
niet willen
het liefst willen schoppen, slaan en gillen
kapot
gebroken
en op slot
gevangen
dood…
zo eng is dat verlangen
doodmoe
uitgeput
zo zat van al die verotte prut
donker
zo zwart
zo hopeloos verwart
slapen…
niet kunnen
slapen…
niet willen
de angst
die is zo groot
maar als ik me niet verstop
voel ik me zo bloot
zo kwetsbaar
zo hopeloos alleen
waar moet ik dan heen
ik weet
het is van toen
maar het voelt zo echt
weet echt niet wat te doen
kon ik maar
"het" stoppen
uiten lukt niet
wat rest is alles toch weer op te kroppen
maar
dat maakt kapot
nog meer ellende
nog meer op slot
I need HELP
ik vraag erom
toch iets wat ik kan doen
waar ik uit eindelijk mee verder kom
SanneYodexa9
27-06-2006
27 June 2006 at 16:10
… tjah… toch maar een BOR genomen…
even beter voor dit moment…
ben er dus vrijdag pas weer waarschijnlijk…
27 June 2006 at 22:39
*knuffelt jou*
in gedachten is ik bij je!!!!
liefs & knuff,
black queen
30 June 2006 at 14:39
dank je!!
ben nu weer thuis… maandag opnieuw bekijken wat ik nodig heb…
sanne
30 June 2006 at 17:17
slapen…
niet kunnen
slapen…
niet willen
Herkenbaar stukje.
Erg mooi geschreven (het hele gedicht).
Heel dikke knuff !
Liefs Lucia
4 July 2006 at 14:10
ik herken het ook …
te goed..
te herkenbaar..
maar houd van jou!
*denkt aan jou*
(((knuffel)))
black queen
12 July 2006 at 21:54
Snap ik… Veel te goed…